Gastblog 3: Over vogeltjes, de markt en een taxitocht

Zondag 25 maart:

Op zondag is er een vogeltjesmarkt op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo-centrum. Hét decor van een mannenhobby: bij zonsopgang komen zangvogelliefhebbers bijeen om de fluitkunsten van hun troeteldieren te demonstreren en ondertussen keuvelen ze wat met mekaar, … gewoon, verder niks … Wij dus vroeg uit de veren en daarheen. Hadden ons aan een massa volk verwacht. 7 uur, de zon was al lang op en slechts 2 mannen met een kooitje stonden op het grote plein! Geen zorgen, geen stress, … een praatje met een local leerde ons al gauw dat de mannen met mondjesmaat zouden toekomen. En inderdaad, zo geschiedde. Ze komen toe met hun proper gewassen wagens, parkeren, zetten een kooitje op het dak of halen een staander uit de koffer en ‘parkeren’ hun vogel in het midden van het plein. Een typisch Surinaams spektakel: een ganse voormiddag staan ze bij mekaar, geweldig om zien hoe die stoere mannen hun kleine vogeltjes liefkozend behandelen in de hoop dat ze mooi gaan fluiten. Nadien keren ze weer huiswaarts, naar moeder de vrouw. Vaak wordt er een kampioenschap georganiseerd en president Bouterse zorgt dan voor eten en drinken voor iedereen en hij reikt dan uiteraard ook de prijs uit aan de vogel die gedurende een kwartier het meest fluit. 

Nadien bezochten we de plaatselijke zondagse versmarkt. Een overdekte hangar waar boertjesvrouwen hun groenten en fruit in kleine hoeveelheden aanbieden. Kleurrijk! Aangenaam om horen en zien! 

In de namiddag maakten we een tochtje met de taxi naar Domburg. Voordeel van zo’n taxirit met behulpzame chauffeur is dat je vaak meer krijgt dan je vraagt. Zo kregen we van onze ‘cabdriver’ de kans om een kijkje te nemen in het regionale vlieghaventje Zorg en hoop waar hij instond voor plaatselijke helikoptervluchten met opdrachten van allerlei aard. Helaas, een vluchtje versieren pakte geen verf ! Suralco was ook even de moeite om halt te houden. Dit is één van de grootste bedrijven in Suriname en zij verwerken aluminium. 

Domburg is Scherpenheuvel op z’n primitiefs. Mensen trekken er op zondagnamiddag naartoe om de kindjes te laten spelen in het park aan de waterkant. Er zijn enkele kraampjes, warungs of eethuisjes en iedereen hangt er maar wat rond, al dan niet met een vogelkooitje in de hand, op z’n zondags, lekker genietend, niksdoend, waar menigeen onder ons alleen maar van dromen kan.