Gastblog 5: Mooie liedjes duren niet lang...

Woensdag 28 maart: 

Bezoek aan Peperpot. Neen, niet die van naast het zoutvatje! Peperpot is een voormalige koffieplantage. We maken de overzet met een bootje over de Surinamerivier en maken een wandeling over een natuurpad in een reservaat. Bordjes met namen van bomen en vogels. Vogels die al lang uitgestorven zouden zijn, komen hier nog voor. We hebben ze niet gezien. ’t Was misschien te warm voor de beestjes.

Donderdag 29 maart:

Dag van terugreis. Relax. Uitgebreid ontbijt met Tine. Souvenirtjes-shoppen. Poffertjeslunch. Dikke afscheidsknuffel van/voor Tine. Terug naar huis want Evelien wacht op ons. 

Paramaribo stond niet direct op ons verlanglijstje van vakantiebestemmingen maar we zijn heel erg blij dat we er een klein stukje van hebben geproefd. Alles zindert na. Nog steeds. De taal… de zon en de warmte… de natuur… de sfeer… het avontuurlijke… de bijzondere cultuur,… Honderden redenen waarom Suriname een geweldig land is om op vakantie te gaan. Maar de eerste reden was voor jou Tine. Omdat we willen zien hoe je er leeft gedurende die 3 maanden en 2 weken. Hoe je er alles beleeft. We keerden naar huis met een goed gevoel, een min of meer gerust gevoel ook wel, want we merkten dat je enorm zelfstandig bent, je plan trekt en heel veel discipline hebt. Het is voor jou weer een hele belangrijke ervaring in je leventje, eentje die je weer kan koesteren. We hopen dat je slaagt voor deze mooie masterproef en dat je er naast het vele en harde werk nog een mooie tijd beleeft samen met je bondgenootje Stephanie.

Dikke kus en tot skypes,

Papa en mama

xx

P.S. : Spijtig dat er geen vluchten zijn naar Paramaribo aan Ryanair-prijzen…

Gastblog 4: Fietsen en fantastic food

Maandag 26/3:  

Dagje fietsen! Vanuit Leonsberg worden we met een bootje én onze fietsen overgezet naar Nieuw-Amsterdam. We bezoeken er de vroegere gevangenissen en een openluchtmuseum. We fietsen langs voormalige plantages, -in onze ogen- bouwvallige huisjes, over bauxietwegen, eten bakkabana met pindasaus en genieten van de ontspannen sfeer die er heerst. Tussen haakjes : een fietspad bestaat daar niet! Het verkeer rijdt er op z’n Engels, aan de andere kant van de weg dus en je rijdt als fietser met de stroom auto’s mee, in dezelfde richting.  Niemand die er zich druk om maakt! Idem dito voor voetgangers! ’s Avonds gaan we nog even zwemmen en bestellen ons een welverdiende ‘Caraïbian cocktail’ !

Met de fiets op de boot om de oversteek te maken

Gek doen met de mama

In Mariënburg kan je de oude restanten van de suikermachines nog terugzien...

... net als de oude fabriekshal...

... en de voormalige directeurswoning.

De gids, die er zelf 40 jaar gewerkt heeft,
vertelde ons er alles over

Dinsdag 27/3: 

Werk aan de winkel voor de meisjes ! Reacties van functionarissen en bevindingen moeten uitgeschreven worden, afspraken met planbureaus moeten nagekomen worden, de pret is voor even over.  Maar niet getreurd hoor : ze hebben immers een mooie uitstap voor ons in petto : een begeleide daguitstap het binnenland in, naar Brownsberg.  Een busje met gids in ’t oranje van Oranje Tours brengt ons langs meren, familiedorpen waar de kindjes nog in hun bloot poepeke en op blote voetjes in ’t zand rondlopen, door het regenwoud naar Brownsberg.  Een natuurpark in het oerwoud.  Je kon er douchen onder de waterval.  De exotische bloemen die ze bij ons gebruiken in rijkelijke boeketten groeien er in het wild,  je ziet er felblauwe vlinders zo groot als het dekseltje van een vierkantig tuperwarepotteke, machtige bomen en lianen, boskonijnen die op kleine everzwijntjes lijken, …  En dan die plantjes waarvan de blaadjes dichtgaan als je eraan komt; ’t is alsof ze er een gedichtje voor uitschrijven : sieng sieng tapi lotto, bika joe masra doro osso (wat zoveel wil zeggen als: Sieng Sieng (is de naam van een meisje), doe je rokje dicht, want je man komt dadelijk thuis).  Een stukje paradijs !

De weg naar Brownsberg: vol hobbels en bobbels

Beetje bewolkt, maar in de verte kan je het Brokopondo stuwmeer zien

De weg naar de Leoval was niet altijd even makkelijk: steil naar beneden!

Het doel bereikt: de Leoval

Dank je voor de tip meiskes !

Ooit al eens zoals locals met de handen gegeten ? Wij nu wel ! Roti van Joosje ! Roti is een pannenkoek die je in stukjes scheurt en je maakt er een lepeltje van om er alzo je kousenband (= heel lange sperzieboon), boulanger (= aubergine) en pompoen mee op te scheppen ! Heerlijk ! En dat alles met een pikante dressing erbij ! Mmmm, lekkere vegetarische wereldkeuken!

Nee, mama, zo eet je geen roti...

Zo wel!

Gastblog 3: Over vogeltjes, de markt en een taxitocht

Zondag 25 maart:

Op zondag is er een vogeltjesmarkt op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo-centrum. Hét decor van een mannenhobby: bij zonsopgang komen zangvogelliefhebbers bijeen om de fluitkunsten van hun troeteldieren te demonstreren en ondertussen keuvelen ze wat met mekaar, … gewoon, verder niks … Wij dus vroeg uit de veren en daarheen. Hadden ons aan een massa volk verwacht. 7 uur, de zon was al lang op en slechts 2 mannen met een kooitje stonden op het grote plein! Geen zorgen, geen stress, … een praatje met een local leerde ons al gauw dat de mannen met mondjesmaat zouden toekomen. En inderdaad, zo geschiedde. Ze komen toe met hun proper gewassen wagens, parkeren, zetten een kooitje op het dak of halen een staander uit de koffer en ‘parkeren’ hun vogel in het midden van het plein. Een typisch Surinaams spektakel: een ganse voormiddag staan ze bij mekaar, geweldig om zien hoe die stoere mannen hun kleine vogeltjes liefkozend behandelen in de hoop dat ze mooi gaan fluiten. Nadien keren ze weer huiswaarts, naar moeder de vrouw. Vaak wordt er een kampioenschap georganiseerd en president Bouterse zorgt dan voor eten en drinken voor iedereen en hij reikt dan uiteraard ook de prijs uit aan de vogel die gedurende een kwartier het meest fluit. 

Nadien bezochten we de plaatselijke zondagse versmarkt. Een overdekte hangar waar boertjesvrouwen hun groenten en fruit in kleine hoeveelheden aanbieden. Kleurrijk! Aangenaam om horen en zien! 

In de namiddag maakten we een tochtje met de taxi naar Domburg. Voordeel van zo’n taxirit met behulpzame chauffeur is dat je vaak meer krijgt dan je vraagt. Zo kregen we van onze ‘cabdriver’ de kans om een kijkje te nemen in het regionale vlieghaventje Zorg en hoop waar hij instond voor plaatselijke helikoptervluchten met opdrachten van allerlei aard. Helaas, een vluchtje versieren pakte geen verf ! Suralco was ook even de moeite om halt te houden. Dit is één van de grootste bedrijven in Suriname en zij verwerken aluminium. 

Domburg is Scherpenheuvel op z’n primitiefs. Mensen trekken er op zondagnamiddag naartoe om de kindjes te laten spelen in het park aan de waterkant. Er zijn enkele kraampjes, warungs of eethuisjes en iedereen hangt er maar wat rond, al dan niet met een vogelkooitje in de hand, op z’n zondags, lekker genietend, niksdoend, waar menigeen onder ons alleen maar van dromen kan.