Gastblog1: weerzien in Su

Met eventjes vertraging kan ik jullie met veel plezier een nieuw conceptje voorstellen. Een maand geleden zijn mijn ouders op bezoek gekomen en zij hebben hun ervaringen neergeschreven zodat ik die met jullie zou kunnen delen. Elke dag zal ik een stukje van hun belevenissen op de blog posten, zodat jullie kunnen meevolgen hoe het is om vakantie te nemen in Suriname! Enjoy!

Blik met terugwerkende kracht op een heel aangenaam weerzien in een zalig zonnig Paramaribo !

Donderdag 22 maart : 

Spoorwegproblemen in Nederland, gereserveerde vlucht maar geen plaatsen, elektriciteitsproblemen in het vliegtuig voor het opstijgen, … maar we zijn er geraakt ! Aan de andere kant van de wereld, in een land met Nederlandse roots, in een stad met ongelooflijk vriendelijke mensen.  Zuid-Amerika, Suriname, Paramaribo.

Het was even wennen, aan die hartelijkheid van Nederlands-sprekende zwarte mensen met stralend witte tanden (omdat ze zo bruin zijn valt het op – aldus een plaatselijke gids) en het tropische klimaat.  Kletsnat waren we, niet van de kortstondige regenbuien maar van de zwoele warmte.  2 x/dag een douche nemen was geen overbodige luxe !

Het eerste avondmaal.
Natuurlijk bij Sarinah's, één van de favorieten!

Vrijdag 23 maart

En het weerzien was aangenaam ! Zeer aangenaam ! We konden meteen al een knap staaltje presentatiewerk van Tine, Stephanie en Olaf meemaken bij de districtscommissaris in Nieuw-Amsterdam, aan de andere kant van de Surinamerivier.  Het was een interactieve workshop om fier op te zijn ! Boeiend en superleuk om te mogen volgen.   Het harde werken van de voorbije maand had geloond, want enkele dagen vrijaf nadien was hen van harte gegund.  We zijn begeleidster Sigrid dankbaar voor deze wijze beslissing/toestemming.

Door het nachtje doorwerken hadden de dames nood aan een serieuze namiddagdut uiteraard.  Ondertussen verkenden wij een klein stukje van Paramaribo-city.   ’s Avonds, tijdens een heerlijke Hindoestaanse maaltijd kregen we dan al hun verhalen, ervaringen en belevenissen van de voorbije weken te horen.   Uiteraard waren we al redelijk op de hoogte dankzij de skype-gesprekjes maar in levende lijve geeft het toch een extra toets.  Er werden meteen plannen gesmeed om de volgende dagen samen uitstapjes te maken en veel tijd samen door te brengen.  Eddy en ik hadden gepland om er een zeer relaxe week door te brengen met af en toe wel eens een uitstapke, maar zeker niets rush-rush, eerder mee in de sfeer van de plaatselijke bevolking : the easy way ! Niks van aan dus, ze waren met ons wat anders van plan !  En eigenlijk, ja, waarom niet ?! Zo ver reizen om aldaar onder een palmboom te gaan liggen wachten tot er een kokosnoot uitvalt … da’s voor als we op pensioen zijn misschien.

Ons logeeradres voor de week: Eco Resort Inn

De beruchte palmboom.
En maar wachten op die kokosnoot...