Mini-tripjes

Weer een berichtje van de andere kant van de wereld!

De voorbije week hebben we weer heel wat beleefd, te beginnen met het weekend. Toen zijn we met Olaf voor de tweede keer naar Meerzorg getrokken, ons onderzoeksgebied. Hieronder een aantal foto's om een idee te krijgen van het gebied. Het valt op dat het een heel groen gebied is, zeker zo vlak bij de stad. Helaas is er bijna geen publieke ruimte/publiek groen terug te vinden. Enkel het Veerplein kan hiervoor doorgaan, maar dat is doods nadat de werkdag afgelopen is en iedereen naar huis getrokken is. Jammer! Je hebt er wel een aantal scholen, enkele tempels en moskeeën en een zwembad, meer niet.

Het veerplein in Meerzorg

Fruitjes langs de kant van de weg, ze zijn lekkerder
dan die in de winkel!

Meerzorg

Grachtje in Meerzorg

Palm Village, een nieuwe verkaveling
(What's in a name...)

Jawel, ik heb mijn eigen warung (=Javaans eettentje) ;)

Kanonnen in het fort

De gevangenis van Nieuw-Amsterdam

Zicht op de Commewijnerivier van Nieuw-Amsterdam

Fort Nieuw-Amsterdam

De dijk aan Nieuw-Amsterdam by evening (middag voor de Surinamers)

Zondag zijn we met Philip Dikland naar Alliance getrokken, een oude plantage die in onbruik is geraakt en waar Wim zijn onderzoek zou doen. We vertrokken met de auto naar het weekendverblijf van Dikland en gingen verder met een bootje naar Baki, een plantage die eventjes verder dan Alliance gelegen is. Waarom een bootje? Enerzijds omdat dit leuk is, anderzijds omdat er geen verbinding is over de weg. Leuk!

In de voormiddag hebben we een beetje rondgelopen op Alliance en Baki, en na een middagmaal in een lokaal restaurantje kregen we nog een tochtje voorgeschoteld over de Warappakreek. Deze kreek vertrekt vanuit Baki recht naar de oceaan. Het woord kreek is echt niet gelogen, de bootsman had namelijk een beetje moeite om de omgevallen bomen en takken te ontwijken.

Olaf op de boot naar Alliance

Een witte ibis

Plantage Baki

Het oude plantagehuis van Alliance

De Warappakreek

In deze Warappakreek kwamen we ook onze eerste tropische beestjes tegen (buiten de muggen, die kenden we al redelijk goed)

Een kleine kaaiman!

De overgang tussen zoet en zout water:
geen gemakkelijke aanpassing voor de bomen...

De zee! (of liever: oceaan)

Terug thuis deden we een heel onaangename ontdekking: Stephanie haar fiets is gestolen... Meteen aangifte gedaan (via het noodnummer!) en even later stond de politie al op het erf om een pv op te maken. Op dat vlak is Suriname dus heel efficiënt! We hadden echter niet echt veel hoop om de fiets nog terug te krijgen dus zijn we maar een nieuwe gaan fixen (met een beter slot).

Gisteren hebben we nog even geprobeerd om ons visum eindelijk in orde te krijgen. Rond de middag kwamen we in een lokaaltje binnen dat al propvol mensen stond. Een heel erg ijverige politieagent (Mr. Strijdhaftig, what's in a name) wou meteen weten waarom we hier waren. Wij braaf  luisteren naar zijn uitleg dat we een nummertje moesten nemen en wachten. Ineens - natuurlijk toen het bijna onze beurt was - horen we van de balie dat er geen registratienummers meer worden uitgedeeld (inderdaad, nog een ander nummertje als dat eerste), en dat nummer had je nodig om een verdere verwerking van de procedure. Boe! Wordt vervolgd dus...

We hebben, naast de waakhonden op het erf, trouwens nog een huisdier ontdekt: Gerrit de Gekko. Was eventjes verschieten toen ik mijn kamer binnenkwam en hij daar op de muur zat rond te kijken. Gelukkig doen die beestjes niets behalve insecten en muggen opeten, dus we laten Gerrit maar gewoon in ons huis ronddwalen.

Morgen staat de startpresentatie voor de boeg, waar we aan alle actoren gaan uitleggen wat onze plannen zijn voor ons verblijf hier en hoe we het willen aanpakken. Wish me luck!

Tot blogs,

Tine